Mijn paniekmomentje

DSC_3598

Shit, waar is dat hele belangrijke formulier gebleven? Een kwartier later lag mijn kamer over hoop en was ik helemaal in de stress. Ja, een paniekmoment en niet een beetje ook niet. Ik wilde hem vandaag met jullie delen en wat tips geven voor als jullie een paniek moment hebben, want het is vreselijk.

Het begon allemaal met het belangrijke formulier dat ik zeker weten op mijn kamer had gelegd. Ik moest hem inscannen voor woensdag dus wilde ik dat gaan doen. Na alles af te hebben gezocht en mijn vest weer had uit gedaan (wat was het warm zeg) was ik ten einde raad. Ik moest dat formulier hebben!

Ik heb serieus alle kamers afgezocht en in elke hoek gekeken (achteraf dus niet). Ik was zo wanhopig dat ik zelfs de papierbak overhoop heb gehaald en op mijn broertjes kamer heb gezocht. Na een half uur zoeken nog steeds niks. Ik wist het allemaal niet meer en belde mijn moeder op. Ze dacht dat hij beneden lag, maar nee, daar lag hij ook niet. Ik was helemaal in paniek en ik wist nu al dat het tentamen die ik verderop de dag had me echt niet meer zou lukken.

Mijn moeder kwam naar huis toe om mee te zoeken. Wat een held is ze! Een vriendin belde me over onze Londen reis. Ze had dingen uitgezocht en we konden de trein gaan boeken. Ondertussen was ik nog steeds mijn blaadjes voor de tiende keer overhoop aan het halen, want misschien had ik hem over het hoofd gezien. Mijn vriendin probeerde me te kalmeren en schoot zelf ook in de stress, want ze wist zelf ook niet goed waar haar formulier lag. Toen ik bijna wilde ophangen en wanhopig mijn kamer rondkeek zag ik iets onder mijn keyboard liggen. En ja hoor, hij lag onder mijn keyboard. Wie kijkt daar nou? Vol vreugde sprong ik op en had ik hem gevonden.

Mijn moeder was zo lief om even tussendoor naar huis te komen, want ze wilde me kalmeren voordat ik het tentamen moest maken. Ze is echt een topper! Ik had hem gevonden, maar er was echt wel een kleine paniek aanval aan vooraf gegaan.

Ik deel dit met jullie, omdat iedereen dit kan overkomen en je er alleen maar van kan leren. Ik had niet zo in paniek moeten schieten en heel goed verder moeten zoeken. Als ik het formulier niet had zou ik heel misschien mijn leraar heel lief aan kunnen kijken. Hier een paar kleine tips:
– Haal rustig adem.
– Waar word je rustig van? Bel je moeder of een vriendin. Maak muziek, het komt wel goed.
– Relativeer. Is het echt zo erg? Wanneer moet het af? Moet je je er echt nu druk over maken?
– Focus je op iets anders, want het komt echt allemaal goed. Probeer die knop om te zetten en denk aan positieve dingen zoals vakantie of je familie.

Ik wilde dit graag met jullie delen en hopelijk weten jullie dat je niet alleen bent en dat je het positief moet inzien. Ik heb mijn formulier gevonden en meteen ingescand. Het tentamen rekenen ging redelijk, ik ben heel benieuwd naar de uitslag. Ik wens jullie nog een hele fijne en mooie dag!

Love,

Eline

3 gedachtes over “Mijn paniekmomentje

  1. astriddel zegt:

    Altijd zo vervelend als je iets zoekt en je kan het niet vinden op de plek waar jij denkt dat het ligt en dan vind je het uiteindelijk op één plek en denk je oh ja natuurlijk lag die daar! Heel herkenbaar dit!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s