Ik vroeg om hulp

134Een poosje geleden zat ik echt niet lekker in mijn vel. Ik voelde me vaak somber en het duurde wat langer dan een winterdipje. School gaf me enorm veel stress en de examens van mijn broertje maakte het er allemaal niet beter op. Ik liet het allemaal gebeuren en over me heen komen, tot ik op een punt kwam en dacht ‘Nu is het genoeg. Ik heb iemand nodig die mij helpt.’ Ik vroeg om hulp.

Ik schreef hier vorige week over in mijn persoonlijke update  en kreeg een hoop reacties, dat het goed was dat ik hulp zocht. Ik wil graag mijn verhaal en ervaringen delen en misschien kan ik iemand van jullie helpen of ben ik iemand waarmee je inziet dat je niet alleen bent. Dat dacht ik in het begin enorm.

Ik ga niet verder uitweiden over mijn thuissituatie, maar mijn ouders zijn gescheiden en dat levert natuurlijk spanningen op. Ik vond het heel moeilijk om dingen los te laten en om voor mezelf te kiezen. Ik ben om het maar te zeggen, perfectionistisch. Ik leg de lat te hoog voor mezelf en dan raak ik in paniek of word ik onzeker. Ik ga niet hyperventileren, maar in mijn hoofd is het dan een grote chaos.

Mijn moeder had al vaker geopperd om naar de dokter te gaan, maar toen ik bij mijn ‘dokter’ kwam voor mijn longen, hoorde ik dat stress vooral mijn benauwdheid veroorzaakte. Dus ik besloot om de stap te zetten om hulp te zoeken. Ik kwam terecht bij een praktijk ondersteuner. Ik voelde mezelf nogal gek. Niemand moet daarheen, en ik ben gewoon raar. Maar als ik er nu op terug denk, denk ik, zij heeft niet voor niks een baan. Ze heeft het druk zat. Ze hielp me om dingen te relativeren en dat ik echt rust moet nemen, want ander zou ik oververmoeid raken. Ik deed een poging, maar viel al snel terug in mijn oude patroon. Ik blijf het proberen en ik geef niet op, want daar ben ik weer te perfectionistisch voor.

Ik wil graag met dit artikel duidelijk maken, dat het niet erg is om hulp te zoeken. Slaap je slecht of weet je niet goed hoe je met stress moet omgaan? Ben je heel erg gepest of zijn je ouders gescheiden? Je weet gewoon niet zo goed waar je met je problemen naar toe moet en tegen je ouders wil je niet alles vertellen. Zoek gewoon eens hulp. Je kunt het een keertje proberen. Is het niks, dan is het niks. Niemand verplicht je iets, maar dan heb je het wel geprobeerd. Je bent heus niet gek, ik ben niet gek. Ze willen je alleen maar helpen. Ja het is confronterend, maar het is wel heel leerzaam.

Je bent niet de enige. Heb je vragen of wil je iet anders kwijt? Je kunt me altijd mailen of een reactie achter laten. Samen staan we sterk, we hoeven niet alles alleen te doen.

Liefs,

Eline

Bloglovin – Twitter Pinterest –  Instagram

4 gedachtes over “Ik vroeg om hulp

  1. melanieamberduit zegt:

    Goed geschreven! En super goed dat je dit deelt, ik weet zeker dat dit mensen helpt!;)
    Ik ben het helemaal met je eens btw, je kan het altijd proberen en als het niks is dan is het niks.
    Zelf heb ik het ook geprobeerd, en het hielp mij heel erg. Ik hoop dat je je snel weer beter voelt, en lekkerder in je vel zit! Xoxo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s